The way I see it, if you want the rainbow, you gotta put up with the rain.
หลายครั้ง ฉันเหนื่อยหน่ายมากกับเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตของตนเอง ไม่ว่าจะเรื่องเรียน เรื่องครอบครัว เรื่องเพื่อน หรือบางครั้งก็เรื่องความรักแบบหนุ่มสาวทั่วๆ ไป ฉันเป็นคนประเภทที่คิดเล็ก คิดน้อย ยิบย่อยไปหมด (แม้กระทั่งการเขียน blog) ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองต้องคิดอะไรมากมายขนาดนั้น แล้วคิดไปให้มันได้อะไรขึ้นมา
ที่จริงแล้ว ฉันก็รู้ว่าเรื่องราวในชีวิตของฉันมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร และก็ไม่มีอะไรให้ต้องลำบากใจเท่ากับใครหลายๆ คน แต่ฉันก็ยังหยุดคิดมันไม่ได้ซะที ซึ่งไอ้การคิดซ้ำซากมันก็เป็นการบั่นทอนตัวเอง จนเกิดความท้อแท้อยู่บ่อยๆ
แต่ในที่สุด ฉันก็จำต้องลุกขึ้นมาใหม่ด้วยตัวเองให้ได้ทุกครั้ง
เพราะสุดท้ายฉันก็คิดได้ทุกทีว่า ชีวิตมันมีอะไรที่น่าค้นหาอีกมากมาย แล้วเราจะมัวมาเครียดอยู่ทำไม
อดีต ของฉันแม้ว่าจะไม่น่าจดจำนัก แต่ฉันก็เต็มใจที่จะรับมันไว้เป็นประสบการณ์ในชีวิต เพื่อให้ฉันกล้าแข็งยิ่งขึ้น ยิ่งขึ้น และยิ่งขึ้น
ครอบครัว ของฉันในตอนนี้มีกันอยู่ 3 หน่อ คือ แม่ ฉัน และน้อง พอมาคิดดูดีๆ แล้ว ฉันคิดว่ามันก็เป็นครอบครัวเล็กๆ ที่น่ารักครอบครัวหนึ่ง ถึงเราจะขาดพ่อไป แต่แม่ของเราก็ทำหน้าที่ของความเป็นแม่และพ่อได้ไม่แพ้ครอบครัวไหนๆ ถึงแม้ว่าอาม่าที่ฉันรักที่สุดต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น ฉันก็ยังมีความสุขที่ได้คิดถึงท่าน เพราะเรามีความทรงจำร่วมกันในบ้านหลังเล็กๆ หลังนี้ และถึงชีวิตของฉันจะเจอแต่เรื่องแย่ๆ แต่มันก็ทำให้ฉันเป็นฉันในทุกวันนี้
ความพร้อมเรื่อง เงินทอง ฐานะทางสังคม ไม่ใช่เรื่องที่จะทำให้คนมีความสุขได้เลย เรื่องนี้ฉันรู้ดี
แต่ความรัก และกำลังใจ จากคนรอบข้าง และจากตัวเอง ต่างหาก ที่ทำให้คนสามารถดำรงชีวิตได้อย่างมีความสุข
และประสบการณ์ชีวิตก็เป็นสิ่งที่ทำให้คนเราแข็งแรงขึ้น "ตามที่ฉันคิดนะ ถ้าคุณต้องการเห็นรุ้ง คุณก็ต้องยอมทนเรื่องฝน" คุณคิดเหมือนฉันไหม?
เพราะฉะนั้น ตราบใดที่ฉันยังมีคนที่ฉันรัก และคนที่รักฉัน มันก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าชีวิตมีสีสันที่ได้มีทั้งสุข และทุกข์ ปนเปกันไป
edit @ 2007/02/09 02:46:47
